Sadźcie historie, a świat rozkwitnie!

 List do dzieci na Światowy Dzień Książki dla Dzieci

Sadźcie historie, a świat rozkwitnie

         Dawno, dawno temu urodziło się dziecko, które pragnęło żyć lepiej niż bohaterowie bajek, co żyli tylko długo i szczęśliwie.

Dziecko dorastało i zmieniało się, czytało i stawało się Don Kichotem, walczącym z wiatrakami; Alicją, która odkrywała cuda; Robin Hoodem, ratującym lasy, wilkiem zwołującym stado śpiewające do księżyca.

         Mijały lata, ale świat pozostawał bez zmian, o których kiedyś marzyło. Jednak udało mu się stworzyć zupełnie nowy świat w ogrodzie na dziedzińcu, wypełniony wszystkim, co było bliskie jego sercu.

Minęło jeszcze kilka lat. I kiedy książki napełniły mądrością jego duszę, dziecko wiedziało, co należy zrobić.

Kiedy nadeszła jesień, spulchniło ziemię i zasiało ziarna. Nadeszła zima. Dziecko cierpliwie czekało, aż stopnieje biała pokrywa śniegu, a gdzieś głęboko kiełkowały książki.

A potem nadeszła wiosna. Z łodyg wyrosły delikatne liście, zmężniały pnie, rozpostarły się gałęzie, wystrzeliły pąki. Dusza dziecka rozkwitła kolorami i zapachem.

A lato? Był to czas łodzi, żaglówek, szybujących balonów, czas rowerów… czas dalekich podróży! Teraz dziecko wiedziało już na pewno: oto sposób, aby zmienić świat – trzeba zostać ogrodnikiem. Sadzić magiczne opowieści, siać słowa, uprawiać obrazy, zbierać cuda, podlewać ogród wyobraźnią.

I tak powstała opowieść…

         Co było potem? Dziecko rozkwitło miłością, rozdawało przechodniom bukiety złożone z pokoju, nadziei i siły, i wiary w niemożliwe.

Bukiety małych cudów dla każdego, kto pojawił się obok.

Każdej wiosny, 2 kwietnia, historie, które zasiało dziecko okrywają ziemię kwiatami.

         A, jeszcze i to – dzieląc się swoją wiedzą, sprawiało, że mądrość docierała do wszystkich – starych i młodych.

Bo ogród dziecka stał się Ogrodem Nadziei, Dworem Cudów, skąd czarodziej wysyła z wiatrem czerwone nici słów, które splatają się w opowieści…