Pierwsze koty za płoty, czyli kodowanie offline z klasą IIB.

Po przygodzie z kodowaniem z programem eTwinning nadarzyła się szybka okazja, aby przećwiczyć zdobytą wiedzę w praktyce z uczniami. Taką okazją była lekcja w klasie IIB. Lekcję plastyki połączyłam z lekcją o kodowaniu. Na wstępie uczniowie podawali własne skojarzenia ze słowem "kodowanie". Wśród odpowiedzi pojawiły się: cyfry, gry komputerowe, internet, animacja, dużo tekstu i pisania, zagadki. Każda z odpowiedzi była trafna i posłużyła do krótkiego wprowadzenia na temat od zawsze wszechobecnego kodowania prawie wszystkiego, co wokół nas. Następnie jako pierwsze ćwiczenie wykorzystałam szyfr Cezara do zakodowania wybranego przez zespół dwuosobowy imienia i nazwiska poznanego na lekcjach sztuki artysty. W przypadku trudności z wyborem artysty można było też zakodować tytuł książki. Każdy duet otrzymał grafikę z szyfrem Cezara i chociaż był to alfabet łaciński to i tak większość poradziła sobie. Następnie odkodowywaliśmy informację przekazując szyfr innemu zespołowi. 

Dla zainteresowanych podaję przykład:

1. Wykorzystaj Szyfr Cezara - jeden z najstarszych szyfrów wykorzystany przez Juliusza Cezar, który szyfrował swoją korespondencję z Cyceronem. Cezar zamiast kolejnych liter alfabetu zastępował je literą występującą w alfabecie o trzy miejsca dalej.

Tak więc, jeśli chcemy zakodować:

LEONARDO DA VINCI to użyjemy kodu OHSRDUGS GD YLRFL

Aby odkodować kod postępujemy odwrotnie.

2. Ćwiczenie drugie:

Narysuj obrazek słuchając instrukcji nauczyciela. 

Tym razem w czterech poleceniach nauczyciel zakodował obrazek - flagę. Zadaniem uczniów było rysowanie poszczególnych elementów zgodnie z podawaną instrukcją tak, aby w efekcie końcowym zaprezentować swój obrazek. Ważna okazała się tu umiejętność słuchania, jak i wyobraźnia i rozumienie pojęć typu poziomo, prostopadle, horyzontalnie. 

3. Ćwiczenie trzecie:

Stwórz instrukcję w czterech krokach : Jak dojść z sali lekcyjnej, w której odbywa się lekcja do biblioteki?

Tym razem powstało tyle wersji, ile było drużyn. Niektórzy krótko, zwięźle i konkretnie sprecyzowali polecenia, a inni zagłębiali się w szczegóły. Każda z instrukcji była inna i wywoływała dyskusję oraz poddawana była analizie.

Wszystkie zadania pokazały, że konieczne jest ćwiczenie umiejętności logicznego i twórczego myślenia. Grupa udowodniła, że przez kodowanie można przekazać wiele informacji, co nie jest, wbrew pozorom, łatwym zadaniem.

Dzięki szkoleniu z eTwinning udało się przeprowadzić moją pierwszą lekcję z kodowaniem offline. W głowie rodzą są kolejne pomysły, jak temat przekładać na ćwiczenia praktyczne z uczniami. Zapewne niedługo będzie kolejna taka okazja. 

Kodowanie z eTwinning!

   Kodowanie, kodowanie,kodowanie! Słowo to wywołuje ostatnio w środowisku nauczycieli wiele emocji. Codziennie słyszymy, że będziemy uczyć kodowania, ale niewielu z nas wie, co to jest i jak tego uczyć? Jako otwarty na nowinki w edukacji nauczyciel bibliotekarz ruszyłam więc na warsztaty z kodowania prowadzone w ramach seminarium szkoleniowego programu eTwinning "Programowanie z eTwinning", które miało miejsce 4-5 listopada w Lublinie. Miałam już pewne wyobrażenie na temat kodowania, bo kilka miesięcy temu zaprojektowałam nawet pierwszą w swoim życiu aplikację w programie AppInventor. Nauczyczyłam się tego podczas szkolenia on-line prowadzonego w języku angielskim przez nauczyciela z Portugalii również w ramach eTwinning. Tym razem na seminarium zrozumiałam czym są systemy binarne i algorytmy. Dla naszej młodzieży to już nie jest nowość, ale dla wielu nauczycieli, zwłaszcza humanistów, tak. Po ciekawych wykładach zrozumiałam, że kodowanie zawsze istniało i zawsze mamy z tym do czynienia, gdyż ciągle stoimy prze jakimiś problemami do rozwiązania. Aby je rozwiązać musimy myśleć logicznie, zadawać pytania, używać instrukcji, znaków, itp. Przecież alfabet Morsa to też kodowanie! Teraz jednak pomagają nam w tym narzędzia i programy komputerowe. Na szkoleniu poznałam więc Baltie'go i budowałam z nim dom, a potem konstruowałam za pomocą plastikowych kubeczków piramidki. Budowa wieży Hanoi też była ciekawym wyzwaniem. Pora teraz przełożyć to na praktykę i pracować w tym zakresie z uczniami. Może połączymy kodowanie z czytaniem?

    Drugim elementem seminarium były warsztaty eTwinning Live, które miałam przyjemność poprowadzić. Była to okazja do nawiązania kontaktów z wieloma ciekawymi nauczycielami, np. z panią Anną Świć - nauczycielką przedszkola, która zajmuje się kodowaniem z dziećmi i pisze o tym na http://kodowanienadywanie.blogspot.com/. Celem spotkania było też praktyczne przećwiczenie portalu eTwinning Live, aby z łatwością szukać kontaktów ze szkołami partnerskimi, realizować innowacyjne projekty i uczyć się nieustannie korzystając z bazy wielu szkoleń eTwinning. Po warsztatach zaprezentowałam też kilka najciekawszych działań z moich projektów eTwinning. Był wśród nich i projekt 'Bookraft". Okazało się, że nadal jest inspirujący, nowatorski, innowacyjny, a powstał przecież pięć lat temu,gdy nie było mowy o kodowaniu. 

        Szkolenie było więc dla mnie - nauczyciela bibliotekarza i ambasadora programu eTwinning bardzo pomocne, motywujące i inspirujące.