"Sprzedajemy" szczęście!

 Dzisiaj o szczęściu!

Temat szczęścia jest zawsze ciekawy, aktualny i dotyczy każdego.Jeszcze bardziej ciekawi i zachęca do refleksji, gdy napotykam przepiękną książkę na ten temat.

Dzisiaj był to „Sprzedawca szczęścia”.

Próbowałam sprzedać trochę szczęścia w klasie czwartej. Niektórzy byli gotowi kupić największy słoik pełen szczęścia, inni mniejszy i tylko jedna dziewczynka nie chciała żadnego słoika, nawet malusieńkiego.

Czy jednak można kupić szczęście? Czy można je sprzedać?

Nic nie sprzedałam. Podzieliłam się swoim słoikiem szczęścia. Każdy coś otrzymał i to ja poczułam się szczęśliwa. Moje małe szczęścia powędrowały do uczniów, a na ich twarzach pojawiało się zdziwienie, zaciekawienie, uśmiech.

Został nam jeden słoik i to pusty! Jak w opowieści. I to on najbardziej wszystkich ucieszył! Uczniowie spróbowali go napełnić klasowym szczęściem. Słoik został w klasie! Będzie zapełniany szczęściem, by za jakiś czas, gdy już się nie zmieści się w słoiku, będzie można się nim podzielić z innymi.

Były jeszcze koniczynki, które zapełnialiśmy szczęściem, jakie chcielibyśmy dać tym, którzy go w tych czasach najbardziej potrzebują. Wśród wielu pojawił się pokój dla Ukrainy, woda dla powodzian i koleżeństwo. Był też ciepły kocyk i herbata dla mamy oraz dobry sen, też dla mamy.

Czyż to nie nazywa się szczęściem?

#twórczelekcjezksiążką #szczęście #ksiazkiuniwersalne #happinnessatschool #tydzienszczesciawszkole

#adamada

Blackout poetry, czyli lekcje kreatywnej poezji.

  W ramach kreatywnych lekcji w czasie Międzynarodowego Miesiąca Bibliotek Szkolnych podjęliśmy się również eksperymentów literackich. Klasa 6b, 7d, 8a, 7c wzięły udział w tworzeniu "blackout poetry".Na lekcjach uczniowie zapoznali się z ideą poezji negatywnej i obejrzeli przykłady takich prac z kręgu remixu. W części warsztatowej na recyklingowych kartach z książek i czasopism tworzyli własną poezję, sentencje i motta. Najpierw wybierali słowa, zakreślali je, a następnie łączyli z innymi tak, by nadać im znaczenie i sens. Niepotrzebny tekst zamalowywali markerami. W ten sposób prześwity, słowa wyróżnione ujawniły nowy tekst, wiersz z cudzych słów. I to jest własnie kreatywna poezja zwana negatywną jako odwrotnością pozytywu, oryginału. 

  Słowa jednego z uczniów "Jak ja lubię takie lekcje" są dowodem na to, że każdy może próbować być poetą i tworzyć! 

   

P.S

Nauczycielom języka polskiego i wychowawcom dziękujemy za współpracę w wyzwalaniu kreatywności uczniów!

Oto przykłady prac uczniów:

"Musiałem uciec
żeby brnąć dalej
i żyć"

"Nie potrafię!
Czasem oswajam się."

Nie chcę niszczyć.
Chcę żyć miłością".

"Ktoś czeka w ciemności
na twarz".

"Zaczęła wracać do przeszłości.
Stworzyła piosenki."

"Najważniejsza jest dieta.
Większość z nas to ziemniaki".

            

                           

Kodowanie literatury z klasą VId!

Uczniowie ze sportowej klasy koszykarskiej zawitali na lekcję do szkolnej biblioteki. Było to nasze pierwsze spotkanie i okazja do zapoznania się i zaprzyjaźniena z biblioteką. Postawiłam na nowoczesność i zrealizowałam temat "Kodowanie literatury". Przypomnieliśmy szyfr Cezara, a przy okazji uczniowie zapoznali się z wybranymi dla chłopców książkami. Każdy kodował tytuł otrzymanej książki, a inni ten tytuł odkodowywali. Okazało się, że te proste zasady kodowania poruszane w klasach III, IV były dla chłopców wyzwaniem. Żaden z nich nie zakodował bezbłednie tytułu, a powodem tego był pośpiech, za małe skupienie uwagi na zadaniu, a koncentrowanie się na błędach kolegów. Na koniec lekcji wszyscy stwierdzili, że nie tylko trzeba ćwiczyć logiczne myślenie, liczenie do przodu i tyłu o 3 litery, ale należy pracować nad koncentracją. A może to energia rozpiera młodych sportowców?

"Cienki Bolek", czyli lekcja o marzeniach na podstawie opowiadania B.Kosmowskiej ze zbioru "Zielone kasztany"

Tematem lekcji z klasą 8c były marzenia. Na początku wysłuchaliśmy piosenki "Wszystko się może zdarzyć, gdy głowa pełna marzeń" w wykonaniu Anity Lipnickiej. Wsłuchanie się w słowa piosenki oraz obejrzenie teledysku podpowiedziały uczniom temat spotkania. Następnie przeczytaliśmy głośno opowiadanie "Cienki Bolek" Barbary Kosmowskiej ze zbioru "Zielone kasztany".                 Po przeczytaniu rozmawialiśmy o głównym problemie bohatera opowiadania i sposobach na wybrnięcie z jego trudnej sytuacji, o relacjach z rodzicami i zaufaniu. Nasz bohater - Paweł marzył, aby być aktorem i pragnął swoje pasje rozwijać w szkolnym kole teatralnym. Chłopiec jednak nie mógł się z tego zwierzyć rodzicom,gdyż jego tato widział w nim sportowca i nakłaniał ciągle do treningów. Ojciec wymagał od syna wyników, ciągle go krytykował za małe postępy, a chłopiec kłamał, bo chodził na próby teatralne. Aż pewnego razu.... Zbieg okoliczności sprawił, że wszystko wyszło na jaw i wyjaśniło się. 

Po dyskusji uczniowie przystąpili do tworzenia swoich map marzeń techniką kolażu. Gazety, ilustracje i własne marzenia pozwoliły każdemu stworzyć plastyczne obrazy marzeń młodych ludzi. Dziewczęta marzą o podróżach, karierze w tańcu towarzyskim, w zespole ludowym, a także               o posiadaniu własnego konia i byciu fotografem. Marzenia chłopców związane są głównie ze światem komputerów. Jedni chcą być mistrzami gier komputerowych, marzą o nowej konsoli. Inni mają marzenia o długiej brodzie lub byciu rolnikiem.

Wszystkim życzę realizacji tych małych, wielkich marzeń.

Kodowanie literatury młodzieżowej.

Na lekcji w klasie 7c uczniowie poznawali i promowali książki młodzieżowe ze szkolnej biblioteki za pomocą szyfru Cezara.
Cele:
- uczniowie poznają jedną z najprostszych form szyfrowania- szyfr Cezara
- uczniowie kodują i dekodują tytuły książek
- uczniowie poznają i promują współczesną polską literaturę młodzieżową
1. Na początku uczniowie szukali pomysłów, co znaczy napis wypisany przez nauczyciela.
VHCRQ  QD  CLHORQH  NDVCWDQB . W jednym z rozwiązań uczniów pojawiło się słowo "kod".
2. Wyjaśniłam, że jest to tytuł książki zakodowany szyfrem Cezara. Następnie wytłumaczyłam na czym opiera się kodowanie alfabetem. Poprosiłam uczniów, aby przyjrzeli się jak wygląda alfabet łaciński i naprowadziłam na rozwiązanie tytułu książki.
3. Uczniowie wybrali powieści i ich zadaniem było zaszyfrować tytuł książki. Aby mieć pewność, że uczniowie zrozumieli zasadę szyfru Cezara napisałam na tablicy dwa krótkie i proste zaszyfrowane wyrazy, które wspólnie odszyfrowaliśmy.
4. Zakodowane przez uczniów tytuły książek wędrowały do innych osób, których zadaniem było odszyfrować tytuł i przyporządkować do książki.
5. Na koniec rozmawialiśmy o błędach i trudnościach, które pojawiły się w zaszyfrowanych tytułach. Była to też okazja do zareklamowania książek metodą "storytelling",i ich wypożyczenia.